Temerin

Opština Temerin nalazi se na prostoru južne Bačke, neposredno uz sam autoput, na 80 km udaljenosti od glavnog grada Srbije. Pripada Južnobačkom upravnom okrugu, a na površini od 170 km² u tri naselja (Temerin, Bački Jarak, Sirig) živi oko 28.000 stanovnika. Temerin je poznat kao multietnička sredina gde pored Srba žive i Mađari, Bošnjaci, Rumuni, Makedonci, Romi, Nemci i Slovaci.


Prvi pisani podaci o Temerinu pominju se u papskoj priznanici za isplatu papskog desetka 1332. godine, koji je tada bio deo Kraljevine Ugarske. Većina stanovnika bili su rimokatoličke veroispovesti. Posle 1526. godine dolaze Turci koji ovde ostaju do početka 18. veka. Na osnovu popisa stanovništva tadašnjeg sela može se videti da su se ljudi uglavnom bavili poljoprivrednom, stočarstvom i pčelarstvom. Posle oslobođenja od Turaka, kroz čitav 18. vek Temerin se nalazi u sklopu Habsburške monarhije, a već 1742. godine otvorena je prva osnovna škola i 1749. pravoslavna crkva. Krajem 18. veka Mađari počinju da se naseljavaju u ove krajeve, 1799. Temerin dobija status varošice, a 1804. i prvu katoličku crkvu. Ekonomski razvoj grada sve do Prvog svetskog rata je stagnirao, da bi tek nakon 1920. godine dobrovoljci iz rata počeli da se naseljavaju i time počinje i ulaganje u sam industrijski razvoj.

U poslednjih nekoliko godina Temerin je postao prava enogastronomska destinacija. Brojni salaši, vinarije i restorani sa autentičnim specijalitetima jedni su od zaštitnih znakova ovog grada. Nezvanični podaci kažu da Temerin ima najdužu ulicu u Srbiji – ulica Maršala Tita dugu 12,5 km. Poseban pečat istoriji i kulturi grada daje dvorac Sečenji izgrađen 1795. godine od strane porodice Sečenji, da bi ga naslednici prodali porodici Fernbaf u drugoj polovini 19. veka. Dvorac je okružen Starim parkom površine 3 ha koji je zaštićen zakonom kao Spomenik prirode II kategorije.  Etno kompleksi takođe imaju veliku ulogu u turističkoj ponudi Temerina. Zavičajna kuća „Tajhaz“ u samom gradu, poznata je kao primer narodnog graditeljstva mađarskog stanovništva. Nastala je oko 1850. godine, a danas se koristi za likovne i druge izložbe i programe. U Bačkom Jarku smešten je etno-park Brvnara, muzej na otvorenom, na osnovu inicijative stanovnika ovog naselja, kolonista iz Bosanske Krajine, kako bi sačuvali sećanje na zavičaj. Pored brvnare, tu su i vajat, mlečar i ambar.

Nedaleko od grada nalazi se i Park prirode Jegrička močvarno-barsko područje koje karakteriše pravi mozaik barskih, vodenih i livadskih staništa na kome je prisutan veliki broj zaštićenih vrsta, zbog čega ima nacionalni i međunarodni značaj. Ne tako davne 2010. godine otvoren je Informativni centar sa ciljem upoznavanja posetilaca sa prirodnim i kulturnim vrednostima ovog područja. Takođe, bave se organizovanjem raznih kampova, likovnih kolonija, ekoloških radionica i takmičenja za učenike, studente i odrasle. Na teritoriji opštine postoji oko 15.000 ha lovne površine (lovna ponuda: zec, fazan, prepelice, srneća divljač) kao i ribnjaci Jezero u Bačkom Jarku koji je otvoren od marta do novembra i Bušido na izlasku iz Temerina ka Bečeju.

U vinogradima koji se prostiru na brežuljcima ovog dela Vojvodine uzgajaju se veoma kvalitetna vina, a tome je doprinela i organizacija Sajma vina svake godine u januaru mesecu kao jedna od najvećih manifestacija ove vrste u Srbiji. Pored nje, ističu se i Sajam rakije u maju mesecu, Temerinska pasuljijada u junu i Južnobački festival ludaja u oktobru. Temerin se nalazi na raskršću puteva koji vode kao Bečeju, Zrenjaninu, Subotici i Novom Sadu. Autoputem E75 stiže se do Novog Sada (20 km) i Beograda (105 km), gde se nalazi i najbliži aerodrom Nikola Tesla.