Srpski
English
Hram svetog Save je najveći srpski pravoslavni hram, najveći pravoslavni hram na Balkanu i jedna od najvećih pravoslavnih crkava na svetu. On se nalazi u istočnom delu Svetosavskog trga, na Vračarskom platou, u Beogradu. Podignut je na mestu za koje se smatra da je Sinan paša 1595. spalio mošti svetog Save, osnivača Srpske pravoslavne crkve. Ovaj spomen-hram predstavlja organski deo savremene živopisne siluete Beograda, čineći jedno od njegovih glavnih obeležja.
Manastir Ajdanovac
Ne zna se pouzdano čija je ovo zadužbina ali po ploči na zapadnom zidu koja govori o istorijatu manastira, ktitor bi mogao biti neko od Nemanjića. Nastanak manastira je vremenski najbliži vladavini kralja Milutina.
Manastir Banja (Pribojska)
Manastir Banja je manastir u naselju Pribojska Banja. Posvećen je Svetom Nikoli Dabarskom. Nije poznato kada je osnovan, ali je postojao u XII veku. Pominje se u Studeničkom tipiku, kada je njegov iguman učestvovao u izboru studeničkog igumana, što znači da je bio jedan od šest najznačajnijih manastira. Od 1220. godine, postaje sedište Dabarske episkopije, zbog čega dobija naziv Sv. Nikola Dabarski, a kasnije postaje sedište Dabrobosanske episkopije, koju je osnovao Sveti Sava.
Manastir Banjska sa crkvom Svetog Stefana
U blizini Kosovske Mitrovice kod Zvečana na reci Banjskoj, nalazi se manastir Banjska, zadužbina i nadgrobna crkva Kralja Milutina. Podignuta je 1312-1316. godine na temelju starije crkve u kojoj je za vreme kralja Uroša I, Milutinovog oca, bilo sedište banjske eparhije.
Manastir Bavanište sa crkvom Rođenja Presvete Bogorodice (kod Kovina)
Manastir Bavanište nalazi se blizu Pančeva, a potiče iz XVI veka. Ktitor je nepoznat. Sve do XVIII veka manastir nije diran, da bi 1716. godine, bio razoren i opljačkan od strane Turaka. Manastirski zivot je opusteo, a manastir nije obnavljan delimično zbog postojeće zabrane austrougarske carice Marije Terezije o izgradnji i obnovi manastira po Srbiji.
Manastir Beočin sa crkvom posvećenom Vaznesenju Gospodnjem
Na severnim padinama Fruške Gore u Beočinu nalazi se manastir Beočin, čiji je osnivač nepoznat. Prvi pisani podaci su iz turskih izvora 1566 godine. Manastir je bio pljačkan i opustošen, a 1697. godine, Patrijarh Arsenije III Čarnojević daje dozvolu monasima manastira Rače na Drini da se nasele i obnove manastir. Otada potiče čuveno patrijarhovo „Otvoreno pismo“ koje je on u Tabanu dao račanskim monasima.
Manastir Bešenovo
Prema predanju, manastir Bešenovo, čiji se ostaci nalaze na južnom obronku Fruške gore, uz potok Čikoš, u blizini sadašnjeg sela Bešenovački Prnjavor, osnovao je srpski kralj Dragutin krajem XIII veka.
Manastir Blagoveštenje sa crkvom Blagovesti Presvete Bogorodice
Manastir Blagoveštenje se nalazi iznad Ovčar Banje. Na mestu stare crkve iz XIII veka podignuta je nova 1602. godine. Crkva je zanimljive arhitekture, jednobrodna građevina raškog tipa, sa polukružnom oltarskom apsidom na istočnoj i pripratom na zapadnoj strani, uz koju je kasnije dozidan drveni trem.
Manastir Blagoveštenje sa crkvom Svete Blagovesti
U Podnožju planine Rudnik, u klisuri Blagoveštenjske reke, kod mesta Stragare nalazi se ovaj hram - manastir Blagoveštenje. Manastirska crkva je izgrađena u XIV veku, u doba kneza Lazara kada je on osvojio Rudnik od župana Nikole Altomanovića i uspostavio zapadne granice svoje države. Ktitor manastira je nepoznati tadašnji vlastelin. Prema turskim popisima manastir se pominje 1476., 1516. i 1525. godine. Bolja vremena za manastir dolaze obnovom Pećke patrijaršije 1557 godine, kada je manastir obnovljen.
Manastir Bođani sa crkvom Vavedenja Presvete Bogorodice
Manastir Bođani se nalazi u Bačkoj. Ovaj manastir sa crkvom posvećenoj Vavedenju Presvete Bogorodice dugačak je 17 metara, a širok 6 metara. Zidovi su debljine jedan metar. Fasada hrama je bez ukrasa. Ktitor manastira je bio bogati trgovac Bogdan uz dozvolu ugarskog kralja Matije Korvina. Hram je izgrađen 1478. godine, a konačno završen 1722. godine. Više puta je rušen i obnavljan. Crkvu je oslikao 1737. godine, Hristifor Žefarević. Bođansko slikarstvo predstavlja novinu u srpskom slikarstvu i nazvan je „prelazni period“.
